E ~ PaenG Chapter 7|| I need ...... ||
ตอนนี้ คือว่าตอนนี้ .....กูอยากอยู่คนเดียว ม่ายอยากเจอคัยม่ายอยากยุ่งกับคัย ... ตอนนี้ กูม่ายต้องการคัยหลายคนรอบตัว แต่กูต้องการเพียงคนเพียงหนึ่งคนที่อยู่ข้าง ๆกูม่ายต้องพูดอารัย กูก้อรุสึกดีขึ้นด้ายสบาย ๆ แต่ คนคนนั้น .. วันนี้เค้าคงม่ายด้ายอยู่ตรงนี้แร้วม่ายมีคัยแทนที่เค้าได้ ... ปฟน ก้อแทนที่คนคนนี้ม่ายด้ายพวกมึงคงรุล่ะ ว่า กูพูดถึงคัย ... ตอนนี้ .. จะว่า กู บ้า ก้อคงช่ายยยยกูม่ายเคยรุสึกเบื่ออย่างแย่ ๆ ที่สุดแบบนี้มาก่อนเรยนะม่ายเข้าจัยว่าทามาย ....คือ กูก้อรุงัยว่า .. พอเข้ามหาลัย อิสระมันมากขึ้นคนเรามันก้อแรงขึ้น ... แต่กูขอแรงแบบสร้างสรร หน่อยด้ายมะม่ายช่ายหดหู่สยองจิตแบบนี้...กูม่ายเคยต้องอยู่กะเพื่อนมากมายขนาดนี้ .. สังคมที่กูเคยอยู่มาม่ายช่ายแบบนี้หลาย ๆ อย่างในชีวิตที่ผ่านมา ต่างกับตอนนี้อย่างแรงเพื่อนที่ เมื่อก่อนแค่อยู่ดั้วก้อรุสึกดี ม่ายรุสึกว่าต้องระวังตัวอารัยมากมายขนาดนี้ม่ายด้ายอยากบ่นเรย .. แต่ก้อร่ายมาซะยาวเชียวกูแต่ว่า ... นะ เมื่อก่อนม่ายเคยรุสึกเหงา รุสึกเหมือนอยู่คนเดียวแบบนี้เรยม่ายเคยที่จะรุสึกเหมือนว่า เพื่อน ๆ หรือ คนรอบข้างเหมือนของที่แปลกแตกต่างจากเรามากมายขนาดนี้เรย .. ม่ายเคยรุสึกว่า ทามายคนเราเข้าจัยยากจัง ขนาดนี้ม่ายเคยคิดว่า ม่ายอยากยุ่งกะคัยมากกขนาดนี้ม่ายเคยรุสึกอยากเดินหนีคัยมากขนาดนี้เรย ... ม่ายเคยรุสึกอยากกลับไปยืนที่เกาที่เคยอยู่ม่ายเคยรุสึกอยากกลับไปอยู่แบบ เก่า ๆ เพื่อน เก่า ๆ .... ความรักแบบเก่า ๆ อย่างนี้เรย ..... ทามายกูเปงไปได้ขนาดนี้เนี่ย ... จะว่า กูมีโลกส่วนตัวสูงก้ออาจจะใช่ แต่มันคงม่ายทั้งหมดแน่นอนเรยล่ะกูมักทำรัยตามอารมเสียส่วนใหญ่มากกว่ามั้ง ... เฮ้อ !! คิดถถึงพวกมึงจังเรยว่ะ .... ๖๐๙
เอาเหอะ .. หลังจากนี้ กูจะม่ายพร่ำว่ากูรักพวกมึงคิดถึงพวกมึง .... แต่ว่าคำเหล่านี้ พูดบ่อย ๆ จะมีค่าอารัยกูยอมที่จะรุสึกว่า มีเพื่อนแพงม่ายกี่คนที่อยู่ดั้วกันม่ายทิ้งกัน เข้าจัยกัน คุยกันได้เสมอ ... ดีกว่ามีเพื่อนเปงร้อยแต่ว่า ม่ายด้ายทำหั้ยกูรุสึกดีขึ้นมาเรยถึง พวกมึงจะม่ายรักกู ... แต่กูอยากบอกว่า "กูรักพวกเมิงเสมอล่ะ"
- - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - -
มนุษย์เหมือนเครื่องจักรที่มีกลไกซับซ้อนจัยยากแต่ถ้าวันนึงคุนเข้าจัยมัน .. คุนจะได้รู้เรยว่า .... คุนจะบังคับมันอย่างรัย และมันวิเศษแค่ไหน ... แต่ว่า คนเราม่ายเปงแบบนั้นคนเรามักยึดติดกับสิ่ง ๆ หนึ่ง ๆ คน ๆ หนึ่งมากกว่าตัวเราเอง ถ้าเราลองเข้าจัยตัวเราซักนิดเรียนรู้ว่ามันเปงยังงัย มันน่าอ่อนไหวแค่ไหน...นั่นล่ะ เราก้อจะด้ายความสุขที่เราปรารถนา ทั้งร่างกายเราและจิตใจของเรา ....
ไปดีก่า ...
OSKN - - >> SOC * ANT 42 TU
<< December >>
S
M
T
W
F
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
<< 2008>>
