E ~ PaenG  Chapter 8
|| Craziieeee !! ||

เจง ๆ อ่ะกูกะจะอัพตั้งนานแระล่ะ ขอบอก ...
แต่ว่า ... กูมัวแต่เม้าท์กะรุ่นพี่ที่ร้ากกก ที่กูขนานนามหั้ยเทอว่า
"สุภาพสตรีร่างยักษ์"
เจง ๆ เค้าชื่อ พี่แพร ... คณะกูนี่ล่ะ ปี 2 ...
ม่ายรุดิ กูชอบนะ .. กูว่า พี่แพรดูอบอุ่นดี .. ดูยังงัยม่ายรุ
พูดม่ายถูก .. ไอ้ที่พูดม่ายถูกนี่ หมายถึงว่า ทามายกูถึงรุสึกดีเวลาด้ายกวนตีนพี่แพร
เอาเหอะ .. เอาเปงว่า กูมีความสุขเวลากูด้ายกวนตีน ทั้งพี่แพร พี่กิ๊ฟ พี่ฝ้าย แอนด์ ออล .. อิอิ

ไดกูนี่ กูมีไว้ทามายเนี่ย ..
ไว้เขียนเปงราย โค-ต-ร สับดา ว่างั้น
อ๋อ .. กูรุละ .. ไดกูมีข้อดี 1 อย่าง .. อย่างน้อยเรย
เอาไว้หั้ยพวกมึงมาเปนบอร์ดคุยกันงัย ..
ช่ายมะ มายแบนนี่ ไอ้ม๋าก้า และเมิงอิจูเลียส .. อ้อ เอ 70 ดั้วนะจ๊าา
แต่ม่ายรุว่า .. ตอนนี้แกขึ้นจาก A70 เปน B ยังเนี่ยดิ .. หุหุ

จะสอบละอ่ะเด่ ...
เรื่องสอบเปงเรื่องขำ ๆ ที่นำพาความเซงและนอยอันใหญ่หลวงมาสู่ตัวคุน
แถมดั้วรอบดวงตาแบบหมาแพนดี้--> หมีแพนด้า
และเปงร่องรอยที่ยากจะอันตรธาน
แต่เอาน่า ... เด๋วกูจะอ่านแระ ... รวมทั้ง ..รอปิดเทอมก่อนเหอะมึง
กูจะเที่ยวว วว ววว .... (ในฝัน) หั้ยระเบิดไปเรย
อ้อ ... วันเกิดกู  กูชวนพวกบิว แพรว เอ๋น เพลง และ etc .....
ไปดรีมเวิร์ลอ่ะ .. ะวกมึงจะไปกะกูมั้ย  ถ้าม่ายไปเมิงห้ามด่ากูนะ อิจูเลียส
แต่ว่าที่แน่ ๆ มันคงม่ายตรงกันวันเกิดกูแน่ ๆ ...
เพราะวันเกิดกูตรง ๆ เด๊ะ กูจะลากเมิงไปทำบุนล่ะ ไอ้ม๋าก้า ...

เซงว่ะ .. พูดถึงวันเกิด ..ออกแนว ๆ แก่ ๆ เนอะ ๆๆๆ
แต่กูจะแก่แบบมีคุณภาพ หรือ ไร้คุณภาพดี
แต่ที่ดี ๆ กูยังคง กวนตีนเสมอ ๆๆๆๆ ....

ช่วงนี้อารมกะลัง คงที่  ยังม่ายมีคลื่นแทรกและความแปรปรวน
รวมถึงมรสุมต่าง ๆ ยังม่ายเข้ามา ..
แต่มีเรื่องนึงที่ยังม่ายด้ายบอก .. ว่า กูคบกะคนคนนึงอยู่
แต่เด๋วจะเล่าหั้ยฟังทีหลัง ... เล่าที่นี่ม่าด้าย ... เขิลว่ะ .. เขิล สาดดดดด
(หน้าอย่างกูเนี่ยนะเขิล ... ฝานไปเหอะ .. โฮะ ๆ อายสะกดยังงัย ยังคิดอยู่เนี่ย)

- - -- - - -- - - - - - --  -- - - --- - - - - -- - - - - -

ไม่มีคัยรุหรอกว่า ... ชีวิตนี้มันจะเดินไปอีกยาวนานแค่ไหน
มันจะเดินไปไกลแค่ไหน ... คนเรามักมัวแต่รอเวลา
รอ รอ รอ ... รอจนมันผ่านไปจนความรุสึก "เสียดายเวลา"
มันเข้ามาแทนที่ความรุสึกที่จะเหนค่าของชีวิต และเวลา

คนเรามีความรุสึกดี ๆ หั้ยกันที่แตกต่างกันไป
มีความต้องการที่ร้อยทั้งร้อยก้อเหมือนกันม่ายเท่าไหร่
แต่สิ่งหนึ่งที่ตองการแทบจะเหมือนกัน
ไม่ว่า หญิง หรือ ชาย ... ก้อ คือ ความรักที่สมบูรณ์แบบ
คนเรามักยึดติด ... ยึดเกิน .. จนทำหั้ยความสุขที่กอวอยู่ตรงหน้า
มันเดินเลยผ่านและลอยไปกับสายลมไปแร้ว  โดนที่เราไม่สังเกตเหง

ทามายคนเราต้องมาเหนค่าของคน ของสิ่งของ  ของความรุสึก หรือสิ่งต่าง ๆ
เมื่อมันสายไปแร้ว ... ทามายเวลาที่มีมันอยู่ต้องคิดว่ามันเปนของตาย
คิดแบบนั้น จะบ้า หรอ ... ไม่มีอารัยที่เปนของตายหรอก ..
นอกจากความตายที่มันรออยู่ทุกช่วงเวลา ..
ไม่ว่าจะเปนคนที่เลวที่สุดจนคนที่ดีที่สุด
คนที่รวยที่สุดจนถึงคนจนที่สุด ...
สุดท้ายก้อต้องมานอนในท่าเดียวกัน ..
อยู่ในติดที่ลงมากลบหน้าเหมือนกัน ..
ย่อยสลายมลายเปนผุยผงเช่นกัน
และจะไปยึดติดกันอยู่ทามาย ... เหนื่อยจะตายห่าส์
ทำอารัยที่จัยเราอยากทำดิ .. จัยบอกว่าอยากทำรัยก้อทำ
มีจัยเปนขุมพลัง ... ถึงท้อยังงัย ก้อมันก้อมรแรงกลับขึ้นมา
ใช้ชีวิตหั้ยคุ้มค่าของคุนค่าชีวิต ดีก่า .. ใช้ไปแค่ม่ายถึงครึ่ง

--- - --     -- - - - -- --- --- - -- -- -- - - -- ---- -- -- - -- -

ม่าม๊า .... โอ๊ยยย !!! รักว้อยย ยย ย
อิคุนจูเลียส .. เมิงเลิกด่าเรื่องกูกะบิวด้ายแร้ว .. กูเบื่อ
กูรักมึง .. มึงพอจัยยังเนี่ย .. ไอ้เวง

ไปดีก่า ... ไปลอยอังคาร เอ๊ย !!! ลอยทะเล๊ ทะเล
ทะเลจ๊า .. กูมาละเว้ย ยยย

OSKN - ->> SOC*ANT 42