E ~ PaenG Chapter 10
|| Life Time||

ความจิงอยากอัพมาตั้งนานแร้ว
แต่ว่า... ขี้เกียจดั้วล่ะ
สอบเส็ดตั้งกะวันที่ 5/10 แร้ว
เปนการสอบที่ ... ส้นตีนที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยจรดปากกาทำเรย
แต่มันผ่านไปแร้ว ....
หวัง B แค่ 3 วิชา ...
อีก 2 วิชาขอแค่ม่าติด F
และอีก 1 ตัว .. ขอ C เหอะน๊า .... พลีส T_T

เมื่อวันสุก .. ไปโรงเรียนมา..
รุสึกว่า ... ที่แห่งนี้มีเรื่องราวมากมาย .. มาก ๆ
ทุกย่างก้าวที่เดินไป คือ ทุก ๆ ที่ที่มีความผูกพันอ่ะ
แม้ว่า โรงเรียนจะเปลี่ยนไป .. มีการทำโดมตรงลานอเนกประสงค์ .. ซึ่งม่ายเข้าจัยว่า
ทำทำไม ... รุมั้ยว่า .. มันทำหั้ย หอประชุมสิรินธราลัย .. หมดรัศมี
แต่ที่นี่ก้อ คือ โรงเรียน .. ที่ที่เติบโตพร้อมกูและความทรงจำต่าง ๆ มากมาย
ช่วงเวลานึงกูเคยอยู่โรงเรียนมากกว่าอยู่บ้าน
กูอยู่ที่วงยังกะเปนบ้าน.. หลาย ๆ สิ่งที่เปนความทรงจำ ดี ๆเกิดขึ้นที่นี่..
บนพื้นที่ สกน. เนี่ย ล่ะ ...

กลับไปไปเจอ อ.นพวรรณ ...  สิ่งแรกที่ทำเรย คือ "กอด"
อาจารย์เคยบอกว่า.. ตั้งแต่กูออกไปม่ามีคัยกอดครูแบบนี้เรย..
มีแต่กระเจิง.. 5555 ++ คัยจะอ้อนเท่าแพงล่ะค๊าาจารย์จ๋า
แปกนะ .. อาจารย์ที่คนเค้าชอบ .. กูกลับเฉย ๆ จนถึงขั้นม่าชอบ
แต่อาจารย์ที่คนเค้ากัว .. กูกลับรักเค้ามากมาย

เมื่อก่อนเคยคิดนะ ... ว่า ทามายชีวิต มหาลัยมันเปนอารัยที่แย่จัง
ม่ายสนุก .. ม่ายมีความสุข ...
ตอนแรกม่าชอบหน้า เมท ...
------------------>> แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไป ..
เปลี่ยนไปหมดเรย ... จิงอยู่ที่ชีวิตมหาลัย อาจจะม่ายเหมือน
ม.ปลาย... เพื่อนอาจจะม่ายสามารถเปิดจัยด้ายขนาดนั้น
----------->> แต่ตอนนี้ .. กูรุสึกว่า .. กูโอเค กะชีวิตแบบนี้
ทุกวันนี้ .. กูอยู่กะเมทกูเยอะมากก .. กัดกันชิหาย
เล่านู่นเล่านี่หั้ยกันฟัง ... เยอะแยะสารพัด
กูด้ายเหง คนที่กูม่าเคยเหง และก้อยังเจอคนแบบที่กูม่าอยากเจอ
แต่คนเหล่านี้ .. ก้อ สอนอารัยกูเยอะแยะมากมาย ..
------------------------>> เพื่อน ๆ ที่คณะ .. โอเคเรย ..
เปนเด็กเรียนที่บ้าสาดดดดดด .... ฮา ๆ ดี
รุ่นพี่ ... น่าร้ากกกมากกกมาย ..
โดยเฉพาะพี่บั๊ดดี้กู .. และก้อสุภาพสตรีร่างยักษ์ .. อิอิ
แต่กูนั้น .. เปนน้องที่กวนตีนสาดด .. ปากม๋าเห้ๆ
แต่อยากจะบอกว่า ... มันเปนแบบนี้มาตั้งกะ แพงอยู่ ม.ต้นละพี่
ถ้าแพงม่าเปงแบบนี้ อ่ะ แปก.. !!!

---------------------------------------------------------------
ม่าม๊า ... (เขียนถึงม๊า .. ทั้ง ๆ ที่รุว่าม่าเข้ามาอ่านแน่ ๆ )
ม่าม๊า ... สอนสิ่งที่มีค่าที่สุดหั้ยแพง ม๊ารุมั้ย ???
แพงรักม๊า .. รักมากกกกก .. และม่าม๊า จะเป็นคนที่แพงรักที่สุดตลอดไป
ไม่ว่า .... เราจะยังเปนเหมือนเดิม  หรือว่า เราห่างกันไปมากเท่าไหร่

ยาย .. แพงเจอกะยายบ่อยมากมาย
จิงอย่างที่ยายบอก ... ความรู้สึกที่เรามีหั้ยกัน
มันม่ายต้องพูด ... แต่เรารุสึก ...
มันดูเน่าส์เนอะ .. แต่กูอยากบอกว่า มันเปนแบบนั้นจิง ๆ
แพงกะยายรุจักกันมา 5 ปี ด้าย แต่แพงบอกว่า แพงรักยายน้อยมากกก

ผองเพื่อน .. 609 ... พวกเมิงเปงความทรงจำของคำว่า "เพื่อน"
ในลำดับที่ 2 ของกูเรยนะ ... ต่อจากเพื่อนที่เร่นวงโยกะกู
แต่ ... พวกเมิงคือคนที่อยู่กะกูเสมอ ...
พวกเมิงมักบอกว่า .. กูมีพวกเมิงเสมอ
งั้นก้อจำไว้นะว่า .. พวกมึงก้อมีกูเสมอ .. ตลอดไป (กูจะเกาะเพื่อนกิน)

น้อง ๆ ทั้งหลาย .. ถ้าหั้ยกูไล่ชื่อคงม่าหมด..
พวกแกเปนความทรงจำของการทำกีฬาสี ของช้านน
ตอนนั้นชั้นด่าพวกแกแบบ สนุกมากมาย ... แต่หลังจากนั้น ..
พวกแกคือ คนที่ทำหั้ยชั้นไปโรงเรียนบ่อย ๆ ...
ไปเร่น ไปกวนตีนพวกแก.. เวลาเบื่อ ๆ .. ก้อมีพวกแกทำหั้ยฮา .. หะ ๆ รักพวกแกหมดเรย !!

ไปดีก่า .....

 PS...   609 ม่ามีมีทติ้งแร้วนะฮ้า .. แต่กู ก้า พัด ...จะไปแดกซ์
กะเม้าท์กัน .. คัยจะไปดั้ว ติดต่อคุนสุริยาดานะฮ้า
ไปกันวันที่ 16/10 นะ ม่ายแบนนี่ ว่างป่าว

609 - - >> SOC*ANT 42